çölyak haqqında necə danışmaq və sosial həyatda necə mübarizə aparmaq olar

Çölyak diaqnozu çox güman nə yediyinizi dəyişər. Əksər insanları bunu necə izah etməyiniz , necə çölə çıxdığınız, necə səyahət etdiyiniz və bəzən başqaları ilə yemək ətrafında özünüzü nə qədər rahat hiss etdiyinizin necə dəyişməsi təəccübləndirir.

Restoranlarda sual verənə çevrilirsiniz. Hər etiketi oxuyan siz olursunuz. “Bağışlayın, mən bunu yeyə bilmərəm” deyən siz olursunuz.

Və bu, əvvəlcə qəribə görünsə də, bu belə olmamalıdır. Gəlin bunu dəyişək.

çölyak haqqında
danışarkən
özünü
nitq söyləyən kimi hiss etmə.

Diaqnozdan sonra ən çətin iş bunu başqalarına izah etməkdir.

Dramatik, tələbkar səslənmək və ya sizə peçenye təklif edən birinə bağırsaqlarınızı izah etmək istəmirsiniz. Xoş xəbər budur ki, uzun izahata ehtiyacınız yoxdur. Sadə izah ən yaxşı nəticə verir.

Belə deyə bilərsiniz:

• “Məndə çölyak var, ona görə də ümumiyyətlə qlüten yeyə bilmirəm.”
• “Bu, allergiya deyil, amma hətta az miqdarda belə olmaz.”
• “Mən yaxşıyam, sadəcə qlütensiz qidayalanıram.”

Əksər insanlar düşündüyünüzdən daha çox şey başa düşürlər. Bilməyənlər isə adətən bunu bir və ya iki dəfə eşidəndən sonra anlayır.

dostlar və ailəyə
anlamağa kömək etmək.

Yaxınlarınız adətən kömək etmək istəyirlər, sadəcə necə edəcəklərini bilmirlər. Onlar üçün qlütensiz yemək çörəksiz, makaronsuz, bəlkə də tortsuz olmaq demək ola bilər.

Ən vacib olanı aydın şəkildə izah etmək kömək edir. Aşağıdakı kimi şeyləri izah edə bilərsiniz:

• qırıntılar problem yarada bilər
• ortaq istifadə edilən qab-qacaq problem yarada bilər
• “bir az” qlüten ehtiva edə bilən souslar və marinadlar olmaz

Unutmayın: insanlar zamanla öyrənirlər. İlk şam yeməyi çətin ola bilər. Beşincidə bu, adətən düzəlir.

hər zaman stres
hiss etmədən çöldə yemək.

Restoranlar səbrin son sınağı kimi hiss oluna bilər.

Menyularda həmişə bilməli olduğunuz şeylər deyilmir. İşçilər həmişə qlütensiz qidanın əslində nə demək olduğunu başa düşmürlər. Sual vermək isə hər şeyi yavaşlatdığınızı hiss etdirə bilər.

Bu belə deyil.

Çöldə yemək təcrübə ilə daha asan olur. Bir neçə vərdiş çox kömək edir:

• Getməzdən əvvəl menyunu onlayn yoxlayın
• qlütensiz qidalar təklif edən yerləri seçin
• sakit və aydın şəkildə suallar verin
• lazım gələrsə, sualınızı təkrarlamaqdan çəkinməyin

Bunu demək normaldır:

• “Bunun tərkibində qlüten olub olmadığını yoxlaya bilərsinizmi?”
• “Bu ayrıca hazırlanırmı?”
• “Məndə çölyak var, ona görə də onun tamamilə qlütensiz olmasını istəyirəm.

əyləncələr, səfərlər və dəvətlər:
bəli, hələ də “hə” deyə bilərsiniz.

Bufetlər, ad günü tortları, səyahət qəlyanaltıları, ortaq yeməklər… yemək hər yerdədir və həmişə etiketlənmiş olmur.

Məqsəd hazırlıqlı olmaqdır. Bu məsləhətləri sınayın:

• Hər ehtimala qarşı, təhlükəsiz bir qəlyanaltı gətirin
• Yeyə biləcəyiniz bir şey hazırlayıb gətirməyi təklif edin
• Nə veriləcəyini əvvəlcədən soruşun
• Yanınızda bir neçə qlütensiz əsas yemək saxlayın

Və ehtiyat planınız olduğunu bildikdən sonra rahatlaya və bu andan zövq ala bilərsiniz.

insanlar anlamayanda
(və bunun öhdəsindən necə gələk).

Nə vaxtsa biri deyəcək ki, “Ay, sən canın! Bir loxma zərər verməz”. Bu, xüsusən də hər şeyi yenidən izah etmək istəmədiyiniz zaman əsəbiləşdirici ola bilər. Amma sizin üçün doğru olduğunu bildiyiniz şeyə sadiq qalmaq çox vacibdir: “Bu, mənə pis təsir edir, ona görə də onu yemirəm”.

Sizin qayğınıza qalan insanlar başa düşəcəklər. Sağlamlığınız müzakirə mövzusu deyil.

bunu edən
tək sən deyilsən.

Bəzən elə hiss oluna bilər ki, otaqda yemək haqqında bu qədər düşünməli olan tək insan sənsən.

Bu belə deyil. Milyonlarla insan çölyak ilə yaşayır və onların əksəriyyəti eyni şeyləri öyrənib: hər şey asanlaşır, insanlar öyrənirlər, rutinlər kömək edir və özünəinam artır (inanın bu, belədir).

Əvvəlcə hər şey böyük bir problem kimi hiss olunur. Sonradan isə bu, sadəcə yaşamın bir hissəsinə çevrilir.

qlütensiz yaşamaq
məhdudiyyətlər deyil,
nəyin yaradığını bilməkdir.

Səyahət edə, restoranlara gedə, əyləncələrə gedə, dostlarınızla yemək yeyə və yeməkdən həzz ala bilərsiniz. Bunu sadəcə bir az daha çox bilgiylə edirsiniz. Və bu bilgi gücə çevrilir.

Soruşmağı öyrənirsiniz. Planlaşdırmağı öyrənirsiniz. Səsinizi eşitdirməyi öyrənirsiniz. Nəyə ehtiyacınız olduğunu və bunun eşidilməsini öyrənirsiniz.

Bu, müstəqillikdir.